Goodbye the saddest world
mei 6, 2009
Negenennegentig luchtballonnen, hoog in de lucht
De radio gaat richting volume vijftig
Even sluit ik mijn ogen, vervolgens kijken we elkaar aan
Beiden genieten we intens van alles, van elkaar
Negenennegentig luchtballonnen, dwalen langzaam naar boven
Ik zing mee, net als jij, ook al kennen we enkel de simpele zinnen
Als je de plank mis slaat lach ik even – maar wat geeft het
Je voert de snelheid langzaam op
Negenennegentig luchtballonnen, zijn nu heel ver weg
Sinds onze wegen scheidden en we elkaar niet meer zien
De ballonnen waren eerst een teken van het naderende afscheid
Nu vormen ze een niet zo heel ‘sweet’, maar wel een echt goodbye
