Silence
oktober 20, 2008
Ze is dichter bij de maan en de sterren dan ik ooit zal zijn. Het begin van haar leven werd plotseling afgebroken door een in snelvaart voorbij denderende trein. 130km/h ging het gerucht.
Silence.
Misschien had ze beter moeten uitkijken, maar wie kan het haar nu vertellen? Zelf beseft ze het ook – al is het nu helaas te laat. Haar zusje stond vlak achter haar en was getuige van haar dood. Men mag van geluk spreken dat zij niets heeft gezien.. Haar treinreis zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze zal vijf keer naar links en rechts kijken voordat ze het spoor overgaat – als ze dat al doet.
Heaven holds a sense of wonder
Piepende remmen en hard getoeter als gevolg. Maar het allergrootste gevolg was op dat moment voor mij nog niet duidelijk. De zon scheen, het was begin mei. De examens zouden bijna van start gaan en zij was druk in de weer. Totdat een misschien heel domme fout haar fataal werd.
In this silence i believe..
oktober 29, 2008 om 4:24 pm
en het is gewoon fucking oneerlijk!
november 3, 2008 om 3:29 pm
Hoe mooi heb je dit geschreven. Ik ken de persoon niet, maar de tranen staan in mijn ogen.